Gdybym miała do czegoś porównać ludzkie emocje, byłaby to woda. Może być subtelna, delikatna i przynosić ulgę, może stać się niszczycielskim żywiołem. Podobnie jest z ludzkimi uczuciami - i ludźmi jako takimi.
Ocean długi, szeroki,
Morzem zaś targają wiatry,
Lód za to zimny i martwy,
Przezeń wzbierają potoki.
Deszcz, kiedy spada z wysoka,
Najpierw wylatuje ku górze,
Potem gromadzi się w chmurze,
W tych górnolotnych obłokach.
Patrzę na zmiany pogody.
Tak się zmienia wyraz twarzy
Gdy się los człowieka waży.
Człowieku, ty jesteś z wody,
Tak jak ona zmieniasz stany:
Zły, szczęśliwy, zadumany.
