sobota, 28 listopada 2015

Jaki piękny dzień

Cóż tu dużo mówić — są dni, gdy człowiek ma po prostu ochotę zostać w łóżku, dni po prostu złe, dni dobre i wreszcie dni, kiedy człowiek jest najzwyczajniej w świecie szczęśliwy. Podczas tych ostatnich każda drobnostka jest jak wygrana w totolotka. I właśnie tak wyglądał mój dzisiejszy dzień, pełen z resztą dobrych rzeczy. Spotkanie z kimś, kogo dawno nie widziałam, konkurs matematyczny, spędzanie czasu ze znajomymi, pieczenie pierników z mamą i młodszą siostrą — to wszystko drobnostki, ale z odpowiednim nastawieniem są prawdziwym kamieniem węgielnym szczęścia. 
Ten wiersz jest krótki, ponieważ czasami nie trzeba wielu słów.



Radio gra cicho starą piosenkę. 
Jest ciemno i trzymasz mnie za rękę. 
Noc, jedziemy do naszego domu,
Tych chwil nie oddam nigdy nikomu. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz