Dzisiejszy wiersz nawiązuje do motywu vanitas, choć daleko mu do baroku.
siekiera motyka
w bólu się rodzisz
już na początku
a zegar tyka
człowiek przemyślne żyjątko
lecz nie ma wpływu co go spotyka
a zegar tyka
dzwonią na chrzest
dzwonią na ślub
dzwonią na pogrzeb
niosą dziecko bukiet nieboszczyka
a zegar tyka
a gdy po latach spojrzysz na ziemię
co cię wypluła i połyka
wiedz zegar tyka
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz