Cierpliwa jest, łaskawa jest...

Jeśli mam być szczera, dzisiaj zamierzałam wstawić zupełnie inny wiersz. I to w aż dwóch wersjach językowych — niemieckiej (oryginalnej) i polskiej. Zamierzałam wpierw go przetłumaczyć. A wszystko to dlatego, że trwa właśnie wymiana między moją szkołą, a Angela-Merici Gymnasium w Trewirze, w której biorę udział. Oznacza to, że do następnego czwartku mieszka u mnie taka sympatyczna Niemka. To naprawdę pozytywna osoba, wkładająca wiele wysiłku w naukę choć paru polskich słówek...

Niestety, ja to ja. Wiersz, o którym wspominałam, został na kartce wciśniętej w mój podręcznik do niemieckiego, leżący w mojej szkolnej szafce. Dlatego dziś pojawi się wiersz zastępczy, tak samo jak ten niemiecki pochodzący z tego tygodnia. Znowu o miłości...

Mówią, że bez niej nic niewarte,

Że lepiej pakt podpisać z czartem

Niż bez niej pisać życia kartę. 

Mówią, że gdy zechce sama,

Odwiedzi panią, potem pana,

W asyście wina i szampana. 

Że jest cierpliwa i łaskawa,

Rozgina kraty, łamie prawa,

Orzeźwia jak poranna kawa. 

Podobno nie pamięta złego...

Podobno, przecież dużo tego,

U bogatego i biednego. 

Mówią, że wszystko ci wybaczy,

Jeżeli jednak wciąż coś znaczy,

Na świat spojrzenie ci wypaczy. 

I jeszcze nie rdzewieje — stara,

Wszak można także z dala,

Choć jest w tym przecież pewna kara...

Lecz jedno mogę rzec na pewno,

Gdy otumani cię mgłą zwiewną,

Wad tych byś szukał... Nadaremno.