I tak oto nastał ten dzień. Pierwszy post na moim blogu pojawił się równo rok temu. Jednak blog by nie działał tak długo gdyby nie Wy, dlatego z tego miejsca chciałabym Wam najserdeczniej podziękować, kochani Czytelnicy. Dziękuję Wam za wsparcie, ciepłe słowa i za to, że po prostu jesteście.
Sam blog był na początku kolejną zachcianką, ale gdy ktoś zaczął to czytać, zaczęłam traktować tę zachciankę poważnie. I tak oto piszę już osiemdziesiąty pierwszy post, a łączna ilość wyświetleń przekroczyła 1700. Z resztą, sami zobaczcie.
Poza tym, dotarłam też poza granice naszego państwa.
A tu najbardziej poczytne wiersze.
Jeszcze raz: dziękuję!
Coraz mniej znaczą słowa,
Ale to wszystko nic,
Wciąż jesteśmy my.
Miłość tanią rozrywką jest,
Tego samego dnia świt i kres,
Ale to wszystko nic,
Wciąż jesteśmy my.
Jaka granica piękna i kiczu,
Które z nich rządzi w dzisiejszym życiu?
Ale to wszystko nic,
Wciąż jesteśmy my.
I chociaż zło płonie jak Rzym,
Wciąż jest możliwe wygrać z nim,
Bo całe zło świata to nic,
Póki jesteśmy tutaj my!
nieco spóźnione - bo wyścig z czasem trudno wygrać - przesyłam Ci gratulacje rocznicowe, dziękuję za wszystkie wzruszenia doznane podczas czytania. Podziwiam i życzę wytrwałości!!!
OdpowiedzUsuń