Testamentowo

To jest tak, że nigdy miałam tego nie udostępniać. Bo nie chcę, bo po co, bo takie ponure. Bo kto normalny czyta takie rzeczy. Jednak gdy dowiedziałam się o śmierci Terry'ego Pratchetta, długo zbierałam wenę. Ale nie umiałam. Toteż dziś publikuję tutaj Testament Poetki.

Preambuła do mojego testamentu

Jest następująca

Testament tak zwana ostatnia wola

W każdym razie ostatnia za życia

Tu w mej przejściowej ojczyźnie

Odczytać należy bezpośrednio

Po moim odejściu

Pogrzeb mi sprawcie ładny

Bez patosu w który często przyoblekałam się

Za mej podróży teraz jest on zbędny

Nie życzę sobie ton kwiatów

Bukiecik polnych maków w zupełności wystarczy

Co do zniczy chyba nigdy za nimi nie przepadałam

Jedno małe czerwone światełko jak przy ołtarzu

Usatysfakcjonuje mnie bez reszty

Skoro już jesteśmy przy pogrzebie

Weźcie ludzi z ulicy którzy mnie nie znali

Oni nie będą rozpaczać weźcie ich na stypę

Wy sami tez nie rozpaczajcie że odeszłam

Ani pod przymusem ani z potrzeby serca

Bądźcie radośni jedzcie pijcie

Tak musiało być

Jeśli żyłam dobrze teraz jestem w Domu Ojca

I jest mi tam lepiej nie ma co udawać

Jeśli żyłam źle tym lepiej że mnie już nie ma

Co do was samych co miałabym poradzić

Jeśli macie dobre serca nie potrzebujecie moich rad

Jeśli nie macie wcale nic wam nie pomoże