A jednak jest baśń...

Dość często jest tak, że gdy mówię "nie dam rady", wnet jednak mi się udaje. Chyba powinnam od razu tak mówić... W każdym razie, alternatywne zakończenie baśni jest. Co prawda, początkowo zamierzałam napisać je w formie opowiadania, może nawet dość rozbudowanego, a w nim ładnie przedstawić realia i stworzyć korowód postaci, ale lepszy wróbel w garści, niż gołąb na dachu, prawda?

Utwór powstał na podstawie "Śpiącej królewny". Tytułowa bohaterka budzi się po stu latach i widzi świat zupełnie inny niż ten, który znała przed ukłuciem się wrzecionem. Nastąpił znaczny rozwój techniczny, do tego w jej rodzimym kraju przez ten czas do władzy doszli komuniści, którzy pozbyli się ludzi wysoko urodzonych. Choć w samym wierszu słowo "Rosja" nie padło, aluzja jest jasna.

Wiele się zmieniło przez sto lat

Myślała dziewczyna brnąc przez zaspy

Zanim zasnęłam inny był świat

Inaczej podzielone mapy

Zmieniło się odtąd parę rządów

Zmieniło się odtąd parę ustrojów

To co znałam odeszło do kątów

Zmieniły miejsca wojen i pokoju

Jeszcze sto lat temu było tu królestwo

Dzisiaj republiką zwane dumnie

I zmieniło się to co oznacza męstwo

Utonęło w radioodbiorników szumie

Na miejsce starych architektów przyszli inni

Wieże teraz stały się domami

Teraz za co innego karani są winni

I chyba trochę więcej krwi ziemię plami

Nie wiem tylko skąd znalazł się książę

I czy pozbyli się go jak pozostałych

Czy ogarnęły go czerwone żądze

Czy też idzie ze mną w marszu ocalałych?

Wnet śnieg zakrył ślady jej

Po spacerze zarazem ostatnim i pierwszym

Razem z królewną gdy zapadła w sen

Tym razem już naprawdę wieczny.