poniedziałek, 23 lutego 2015

Powiew orientalizmu

Utwory, które dziś zaprezentuję, napisałam w momentach fascynacji japońskimi gatunkami lirycznymi. Kilka z nich to tak właściwie wariacje na ten sam temat. W każdym razie, mamy tu jedno haiku i trzy chōka.
Pierwsze trzy utwory opowiadają o dziwnym wrażeniu doskonałości, jakiego doznałam patrząc na mur z cegieł. Gatunki poezji wywodzące się z Kraju Wiśni uznałam za najlepsze do opisania tego. Ostatni utwór z kolei opowiada o zrzuceniu na japońskie miasta bomb atomowych. 



Mur to jest centrum
Wszechświata czyli wąska
Ścieżka ku górze.



Idę po murze
Który jest centrum świata
Prosto ku górze
Idę tą cieńszą ścieżką
Niech serca wasze
Będą jak ten gruby mur
Długi z cegieł sznur
Cegły nachodzą na się.



Wiem tylko że mur
Mur i struktura muru
Która się łączy
Ze strukturą wszechświata
Struktura muru
I struktura wszechświata
Na zawsze razem
Wąską ścieżką na murze
W górę ku niebu
Czy ty tam na nas czekasz?



Leciały ptaki
O brzuszyskach ze stali,
Miasto krzyczało,
Spadło żelazne guano -
To Hiroszima,
A także Nagasaki,
Radioaktywna dziura. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz